Verbetering van spiermassa en functie via de voeding

Veroudering gaat gepaard met een progressief verlies van spiermassa en spierfunctie, ook wel sarcopenie genoemd. Sarcopenie leidt tot een afname in functioneel vermogen en fysieke capaciteit, en verhoogt het risico op het ontstaan van chronisch metabole aandoeningen. Gezien het toenemend aantal ouderen in onze samenleving is het van essentieel belang om interventies te ontwikkelen die het leeftijdsgerelateerde verlies van spiermassa en spierfunctie kunnen tegengaan. Het verlies van spiermassa met veroudering wordt deels veroorzaakt door een verlaagde (spier)eiwitsyntheserespons op de belangrijkste anabole prikkels: fysieke inspanning en voeding. Deze verlaagde respons vormt de basis voor de onderzoeken die binnen het huidige project worden uitgevoerd. Allereerst worden de veranderingen in de anabole respons op fysieke activiteit en voeding onderzocht bij ouderen. Vervolgens worden de bevindingen gebruikt om gerichte interventies te definiëlen en te bepalen in hoeverre eiwitsynthese gestimuleerd kan worden op korte termijn, en of dit op lange termijn resulteert in een toename in spiermassa en spierfunctie bij oudere mensen. De specifieke doelen van het project zijn: 1)  Epidemiologisch bepaling van de dagelijkse voeding- en eiwitinname bij verschillende oudere populaties in Nederland, 2) bepaling van de spiereiwit syntheserespons op voeding en fysieke activiteit bij ouderen, 3) vaststellen van de mate waarin specifieke (essentiële) aminozuren anabole signalering kunnen sturen, 4) onderzoeken welke aminozuren / eiwitbronnen het grootste effect hebben op spiereiwitsynthese bij ouderen, 5) onderzoeken welke signaleringspaden betrokken zijn bij de spiereiwitsyntheserespons op voeding en fysieke activiteit,  en 6) opzetten van gecombineerde lange termijn voeding- en inspanningsinterventies interventies om spiermassa en spierfunctie te verbeteren bij ouderen.

◄ vorige